ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (β΄ μέρος): Προτάσεις για μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος

Μία πρόταση αναθεώρησης του ισχύοντος Συντάγματος οφείλει να ενισχύει τη λαϊκή κυριαρχία που είναι θεμέλιο του πολιτεύματος. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί σε τρείς άξονες.

Ο πρώτος άξονας αφορά στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του λαού - εκλογικού σώματος αφενός με την εισαγωγή θεσμών λαϊκής συμμετοχής-άμεσης Δημοκρατίας και αφετέρου ενίσχυση της λογοδοσίας-ελέγχου των κρατικών οργάνων, ατομικών (Προέδρου της Δημοκρατίας-πρωθυπουργού) και συλλογικών (Βουλή-Κυβέρνηση) από το λαό-εκλογικό σώμα. Εισαγωγή του θεσμού της ανάκλησης από το λαό εκλεγμένου δημόσιου λειτουργού (όχι μόνο βουλευτή) και του θεσμού της ανάκλησης από το λαό των συλλογικών οργάνων (Βουλή-Κυβέρνηση)

Ο δεύτερος αφορά στην ενίσχυση της Βουλής ως συλλογικού οργάνου, ενίσχυση που θα αφορά στις αρμοδιότητες της μειοψηφίας και όχι την υποβάθμισή συνολικά της όπως συμβαίνει σήμερα με τη μείωση του νομοθετικού και ελεγκτικού της ρόλου. Το κύριο πρόβλημα της κακής θεσμικής λειτουργίας του κοινοβουλευτικού συστήματος είναι ότι αντί η Βουλή να ελέγχει τη κυβέρνηση και να την υποχρεώνει σε παραίτηση μετά από άρση της εμπιστοσύνης προς αυτή, όλα τα τελευταία χρόνια ελέγχεται και οδηγείται η ίδια από τη Κυβέρνηση που στηρίζεται στην τυφλή κομματική πειθαρχία της πλειοψηφίας σε αυτή. Απαιτείται ενίσχυση του νομοθετικού ρόλου της Βουλής (σπάνια πρόταση νόμου από Βουλευτές μετατράπηκε σε νόμο) και του ελεγκτικού ρόλου της Βουλής προς τη Κυβέρνηση και ειδικότερα της ενίσχυσης των δικαιωμάτων ατομικά κάθε βουλευτή, αλλά και της κοινοβουλευτικής μειοψηφίας με συνέπεια ουσιαστική ενδυνάμωση τού κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Ο τρίτος άξονας αφορά στην ενίσχυση των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων αλλά και των δικαιωμάτων τέταρτης γενιάς (περιβαλλοντικών κλπ). Ουσιαστικοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων (υγεία-κοινωνική ασφάλιση-δημόσια δωρεάν λαϊκή παιδεία κλπ) που έγιναν θύματα των μνημονιακών πολιτικών.

Ο πρώτος από τους άξονες που πρέπει να κινηθεί η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι η διεύρυνση της λαϊκής κυριαρχίας με τη συμμετοχή του λαού-εκλογικού σώματος στη λήψη αποφάσεων σε σοβαρά κοινωνικοπολιτικά θέματα. Προτείνεται η εισαγωγή και συνταγματική καθιέρωση θεσμών όπως του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, της λαϊκής αρνησικυρίας και του δημοψηφίσματος με πρωτοβουλία των πολιτών. Πρόκειται για θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, για θεσμούς άμεσης λαϊκής σύμπραξης στη νομοθετική λειτουργία.

Δυνατότητα συγκεκριμένου αριθμού πολιτών να προτείνουν νόμους στη Βουλή και σε περίπτωση μη αποδοχής της πρότασης να αποφασίζει ο λαός με δημοψήφισμα (λαϊκή νομοθετική αλλά και συνταγματική πρωτοβουλία)

Αριθμός πολιτών να μπλοκάρει τη δημοσίευση νόμου και να διενεργείται δημοψήφισμα για το μέλλον του (θεσμός λαϊκής νομοθετικής αρνησικυρίας –λαϊκό βέτο).

Συγκεκριμένα προτείνεται η εισαγωγή του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας με τροποποίηση του άρθρου 73 που αφορά τους φορείς νομοθετικής πρωτοβουλίας

«Το δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Βουλή, στη κυβέρνηση και στο λαό. Κατά τη τελευταία περίπτωση η πρόταση νόμου που είναι αναλυτικά διατυπωμένη εισάγεται για συζήτηση αν φέρει τις υπογραφές είκοσι χιλιάδων εκλογέων. Σε περίπτωση απόρριψής της από τη Βουλή τίθεται υπό την έγκριση του εκλογικού σώματος με διεξαγωγή δημοψηφίσματος.»

Προτείνεται η εισαγωγή του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής αρνησικυρίας με τροποποίηση–προσθήκη στο άρθρο 42 που αναφέρεται στο δικαίωμα αναπομπής νομοσχεδίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τη προσθήκη εδαφίου που ορίζει «Δικαίωμα αναπομπής με τις ίδιες προϋποθέσεις μπορούν να ασκήσουν και είκοσι χιλιάδες εκλογείς με αίτημά τους.»

«Με αίτημα του ενός τρίτου των βουλευτών μπορεί να ανασταλεί για εξήντα ημέρες η έκδοση ψηφισθέντος  νομοσχεδίου. Αν υποβληθεί εντός του χρονικού αυτού διαστήματος αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος από τριάντα χιλιάδες εκλογείς για την απόρριψη του νομοσχεδίου η έκδοσή του θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.»

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 44 παρ.2 που αφορά στο δημοψήφισμα με εισαγωγή του δημοψηφίσματος λαϊκής πρωτοβουλίας

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει δημοψήφισμα για κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα εφόσον υποβληθεί συγκεκριμένο αίτημα από τουλάχιστον εκατό χιλιάδες εκλογείς. Δεν εισάγονται κατά την ίδια βουλευτική περίοδο περισσότερες από δύο προτάσεις δημοψηφίσματος.»

Εκλογικό σύστημα

Προτείνεται τροποποίηση του άρθρου 54 με την ακόλουθη διατύπωση:

«Οι εκλογές διεξάγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής που στοχεύει στην επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής μαθηματικής αντιστοιχίας εδρών με ψήφους.»

Διατάξεις που στοχεύουν στην ενίσχυση του θεσμικού ρόλου της Βουλής.

Προσθήκη στο άρθρο 76 διάταξης με την οποία καθιερώνεται η υποχρεωτική εισαγωγή προς συζήτηση τρείς ημέρες κάθε μήνα των προτάσεων νόμου των βουλευτών.

Προτείνεται η κατάργηση της διάταξης του άρθρου 76 παρ 5 με την οποία η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει να συζητηθεί  νομοσχέδιο που θεωρεί κατεπείγον σε μία, δύο ή τρείς συνεδριάσεις δεδομένου ότι σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο του ίδιου άρθρου προβλέπεται περιορισμένη συζήτηση για τα κατεπείγοντα νομοσχέδια.

Τροποποίηση του άρθρου 68 παρ 2 που αφορά τις εξεταστικές επιτροπές ώστε αφενός να μην αποκλείεται η σύσταση των επιτροπών αυτών για θέματα που ανάγονται στην εθνική άμυνα και την εξωτερική πολιτική από τη μειοψηφία της Βουλής η οποία πρέπει να έχει πάντοτε το δικαίωμα σύστασής τους δεδομένου ότι αυτές αποτελούν ένα από τα κύρια μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου και αφετέρου να είναι υποχρεωτική η σύστασή τους όταν το ζητήσουν τα δύο πέμπτα των βουλευτών.

Απαίτηση απαρτίας για τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικής συνεδρίασης όπως προβλεπόταν στο Σύνταγμα του 1952 

«Η Βουλή δεν μπορεί να συζητήσει άνευ της παρουσίας τουλάχιστον του ενός τρίτου του συνόλου των μελών της.»

Σχετικά με την περιορισμένη αναδρομικότητα των φορολογικών νόμων προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 78 παρ2 με την απάλειψη δύο λέξεων που προξενούν δικαστικές διαμάχες (το προηγούμενο εκείνου).

Νέα διατύπωση τού άρθρου 78 παρ 2 όπως ακολουθεί «Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος κατά το οποίο επιβλήθηκε».

Περιστολή του ακαταδίωκτου στα όρια της πολιτικής δραστηριότητας του βουλευτή (τροποποίηση του άρθρου 62).

Ανάθεση του ελέγχου της διαχείρισης των οικονομικών των κομμάτων και του «πόθεν έσχες» των πολιτικών στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Κατάργηση του άρθρου 86 που θεσμοθετεί την ποινική ασυδοσία των Υπουργών και πρώην Υπουργών.

Τροποποίηση του άρθρου 29 ώστε να κατοχυρώνεται με σαφέστερο τρόπο η εσωκομματική Δημοκρατία.

Πρόβλεψη δυνατότητας δικαστικού ελέγχου για διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενο του νόμου στον οποίο περιέχονται και συνεπώς αντισυνταγματικές για το λόγο αυτό.

Άρθρο 28 και σχέσεις Συντάγματος με πρωτογενές και δευτερογενές Ενωσιακό δίκαιο.

Ενοποίηση των παραγράφων 2 και 3 σε μία παράγραφο ώστε να απαιτούνται οι 180 βουλευτές και οι υπάρχουσες 5 προϋποθέσεις για την παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας και αρμοδιοτήτων σε όργανα Διεθνών οργανισμών.

Να απαλειφθεί η ερμηνευτική δήλωση και στη θέση της να προστεθεί 3^η παράγραφος ως ακολούθως:

«Οι κανόνες του Διεθνούς και Ενωσιακού δικαίου έχουν υπερνομοθετική αλλά υποσυνταγματική ισχύ».

Κατάργηση ή τροποποίηση του άρθρου 44 παρ.1 που προβλέπει τη δυνατότητα έκδοσης πράξης νομοθετικού περιεχομένου και η δυνατότητα έκδοσης πράξεων νομοθετικού περιεχομένου μόνο σε περίπτωση εφαρμογής στο άρθρο 48 (εξουσίες κρίσης-κατάσταση πολιορκίας).

Κατάργηση ή τροποποίηση του άρθρου 107 στο μέτρο που αφορά την προστασία κεφαλαίων του εξωτερικού- ρήτρα υποτέλειας.

Σχέσεις Βουλής-Κυβέρνησης

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρο 84 παρ.6 σχετικά με την αποδοχή της πρότασης δυσπιστίας που πρέπει να γίνεται αποδεκτή αν εγκριθεί από την σχετική πλειοψηφία των παρόντων.

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρο 84 παρ. παρ.2 ώστε να μπορεί να υποβάλλεται νέα πρόταση δυσπιστίας μετά την πάροδο τριμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε την προηγούμενη.

Ρητή συνταγματική διάταξη που να απαγορεύει εκποίηση δημόσιας περιουσίας, δημόσιων κοινωνικών αγαθών (νερό κλπ).

Συνταγματική κατοχύρωση του πυρήνα των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ηλίας Γ. Νικολόπουλος

Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου –Υποψήφιος Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (β΄ μέρος): Προτάσεις για μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος

Μία πρόταση αναθεώρησης του ισχύοντος Συντάγματος οφείλει να ενισχύει τη λαϊκή κυριαρχία που είναι θεμέλιο του πολιτεύματος. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί σε τρείς άξονες.

Ο πρώτος άξονας αφορά στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του λαού - εκλογικού σώματος αφενός με την εισαγωγή θεσμών λαϊκής συμμετοχής-άμεσης Δημοκρατίας και αφετέρου ενίσχυση της λογοδοσίας-ελέγχου των κρατικών οργάνων, ατομικών (Προέδρου της Δημοκρατίας-πρωθυπουργού) και συλλογικών (Βουλή-Κυβέρνηση) από το λαό-εκλογικό σώμα. Εισαγωγή του θεσμού της ανάκλησης από το λαό εκλεγμένου δημόσιου λειτουργού (όχι μόνο βουλευτή) και του θεσμού της ανάκλησης από το λαό των συλλογικών οργάνων (Βουλή-Κυβέρνηση)

Ο δεύτερος αφορά στην ενίσχυση της Βουλής ως συλλογικού οργάνου, ενίσχυση που θα αφορά στις αρμοδιότητες της μειοψηφίας και όχι την υποβάθμισή συνολικά της όπως συμβαίνει σήμερα με τη μείωση του νομοθετικού και ελεγκτικού της ρόλου. Το κύριο πρόβλημα της κακής θεσμικής λειτουργίας του κοινοβουλευτικού συστήματος είναι ότι αντί η Βουλή να ελέγχει τη κυβέρνηση και να την υποχρεώνει σε παραίτηση μετά από άρση της εμπιστοσύνης προς αυτή, όλα τα τελευταία χρόνια ελέγχεται και οδηγείται η ίδια από τη Κυβέρνηση που στηρίζεται στην τυφλή κομματική πειθαρχία της πλειοψηφίας σε αυτή. Απαιτείται ενίσχυση του νομοθετικού ρόλου της Βουλής (σπάνια πρόταση νόμου από Βουλευτές μετατράπηκε σε νόμο) και του ελεγκτικού ρόλου της Βουλής προς τη Κυβέρνηση και ειδικότερα της ενίσχυσης των δικαιωμάτων ατομικά κάθε βουλευτή, αλλά και της κοινοβουλευτικής μειοψηφίας με συνέπεια ουσιαστική ενδυνάμωση τού κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Ο τρίτος άξονας αφορά στην ενίσχυση των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων αλλά και των δικαιωμάτων τέταρτης γενιάς (περιβαλλοντικών κλπ). Ουσιαστικοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων (υγεία-κοινωνική ασφάλιση-δημόσια δωρεάν λαϊκή παιδεία κλπ) που έγιναν θύματα των μνημονιακών πολιτικών.

Ο πρώτος από τους άξονες που πρέπει να κινηθεί η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι η διεύρυνση της λαϊκής κυριαρχίας με τη συμμετοχή του λαού-εκλογικού σώματος στη λήψη αποφάσεων σε σοβαρά κοινωνικοπολιτικά θέματα. Προτείνεται η εισαγωγή και συνταγματική καθιέρωση θεσμών όπως του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, της λαϊκής αρνησικυρίας και του δημοψηφίσματος με πρωτοβουλία των πολιτών. Πρόκειται για θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, για θεσμούς άμεσης λαϊκής σύμπραξης στη νομοθετική λειτουργία.

Δυνατότητα συγκεκριμένου αριθμού πολιτών να προτείνουν νόμους στη Βουλή και σε περίπτωση μη αποδοχής της πρότασης να αποφασίζει ο λαός με δημοψήφισμα (λαϊκή νομοθετική αλλά και συνταγματική πρωτοβουλία)

Αριθμός πολιτών να μπλοκάρει τη δημοσίευση νόμου και να διενεργείται δημοψήφισμα για το μέλλον του (θεσμός λαϊκής νομοθετικής αρνησικυρίας –λαϊκό βέτο).

Συγκεκριμένα προτείνεται η εισαγωγή του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας με τροποποίηση του άρθρου 73 που αφορά τους φορείς νομοθετικής πρωτοβουλίας

«Το δικαίωμα πρότασης νόμων ανήκει στη Βουλή, στη κυβέρνηση και στο λαό. Κατά τη τελευταία περίπτωση η πρόταση νόμου που είναι αναλυτικά διατυπωμένη εισάγεται για συζήτηση αν φέρει τις υπογραφές είκοσι χιλιάδων εκλογέων. Σε περίπτωση απόρριψής της από τη Βουλή τίθεται υπό την έγκριση του εκλογικού σώματος με διεξαγωγή δημοψηφίσματος.»

Προτείνεται η εισαγωγή του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής αρνησικυρίας με τροποποίηση–προσθήκη στο άρθρο 42 που αναφέρεται στο δικαίωμα αναπομπής νομοσχεδίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τη προσθήκη εδαφίου που ορίζει «Δικαίωμα αναπομπής με τις ίδιες προϋποθέσεις μπορούν να ασκήσουν και είκοσι χιλιάδες εκλογείς με αίτημά τους.»

«Με αίτημα του ενός τρίτου των βουλευτών μπορεί να ανασταλεί για εξήντα ημέρες η έκδοση ψηφισθέντος  νομοσχεδίου. Αν υποβληθεί εντός του χρονικού αυτού διαστήματος αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος από τριάντα χιλιάδες εκλογείς για την απόρριψη του νομοσχεδίου η έκδοσή του θα εξαρτηθεί από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.»

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 44 παρ.2 που αφορά στο δημοψήφισμα με εισαγωγή του δημοψηφίσματος λαϊκής πρωτοβουλίας

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει δημοψήφισμα για κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα εφόσον υποβληθεί συγκεκριμένο αίτημα από τουλάχιστον εκατό χιλιάδες εκλογείς. Δεν εισάγονται κατά την ίδια βουλευτική περίοδο περισσότερες από δύο προτάσεις δημοψηφίσματος.»

Εκλογικό σύστημα

Προτείνεται τροποποίηση του άρθρου 54 με την ακόλουθη διατύπωση:

«Οι εκλογές διεξάγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής που στοχεύει στην επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής μαθηματικής αντιστοιχίας εδρών με ψήφους.»

Διατάξεις που στοχεύουν στην ενίσχυση του θεσμικού ρόλου της Βουλής.

Προσθήκη στο άρθρο 76 διάταξης με την οποία καθιερώνεται η υποχρεωτική εισαγωγή προς συζήτηση τρείς ημέρες κάθε μήνα των προτάσεων νόμου των βουλευτών.

Προτείνεται η κατάργηση της διάταξης του άρθρου 76 παρ 5 με την οποία η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει να συζητηθεί  νομοσχέδιο που θεωρεί κατεπείγον σε μία, δύο ή τρείς συνεδριάσεις δεδομένου ότι σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο του ίδιου άρθρου προβλέπεται περιορισμένη συζήτηση για τα κατεπείγοντα νομοσχέδια.

Τροποποίηση του άρθρου 68 παρ 2 που αφορά τις εξεταστικές επιτροπές ώστε αφενός να μην αποκλείεται η σύσταση των επιτροπών αυτών για θέματα που ανάγονται στην εθνική άμυνα και την εξωτερική πολιτική από τη μειοψηφία της Βουλής η οποία πρέπει να έχει πάντοτε το δικαίωμα σύστασής τους δεδομένου ότι αυτές αποτελούν ένα από τα κύρια μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου και αφετέρου να είναι υποχρεωτική η σύστασή τους όταν το ζητήσουν τα δύο πέμπτα των βουλευτών.

Απαίτηση απαρτίας για τη διεξαγωγή κοινοβουλευτικής συνεδρίασης όπως προβλεπόταν στο Σύνταγμα του 1952 

«Η Βουλή δεν μπορεί να συζητήσει άνευ της παρουσίας τουλάχιστον του ενός τρίτου του συνόλου των μελών της.»

Σχετικά με την περιορισμένη αναδρομικότητα των φορολογικών νόμων προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 78 παρ2 με την απάλειψη δύο λέξεων που προξενούν δικαστικές διαμάχες (το προηγούμενο εκείνου).

Νέα διατύπωση τού άρθρου 78 παρ 2 όπως ακολουθεί «Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος κατά το οποίο επιβλήθηκε».

Περιστολή του ακαταδίωκτου στα όρια της πολιτικής δραστηριότητας του βουλευτή (τροποποίηση του άρθρου 62).

Ανάθεση του ελέγχου της διαχείρισης των οικονομικών των κομμάτων και του «πόθεν έσχες» των πολιτικών στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Κατάργηση του άρθρου 86 που θεσμοθετεί την ποινική ασυδοσία των Υπουργών και πρώην Υπουργών.

Τροποποίηση του άρθρου 29 ώστε να κατοχυρώνεται με σαφέστερο τρόπο η εσωκομματική Δημοκρατία.

Πρόβλεψη δυνατότητας δικαστικού ελέγχου για διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενο του νόμου στον οποίο περιέχονται και συνεπώς αντισυνταγματικές για το λόγο αυτό.

Άρθρο 28 και σχέσεις Συντάγματος με πρωτογενές και δευτερογενές Ενωσιακό δίκαιο.

Ενοποίηση των παραγράφων 2 και 3 σε μία παράγραφο ώστε να απαιτούνται οι 180 βουλευτές και οι υπάρχουσες 5 προϋποθέσεις για την παραχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας και αρμοδιοτήτων σε όργανα Διεθνών οργανισμών.

Να απαλειφθεί η ερμηνευτική δήλωση και στη θέση της να προστεθεί 3^η παράγραφος ως ακολούθως:

«Οι κανόνες του Διεθνούς και Ενωσιακού δικαίου έχουν υπερνομοθετική αλλά υποσυνταγματική ισχύ».

Κατάργηση ή τροποποίηση του άρθρου 44 παρ.1 που προβλέπει τη δυνατότητα έκδοσης πράξης νομοθετικού περιεχομένου και η δυνατότητα έκδοσης πράξεων νομοθετικού περιεχομένου μόνο σε περίπτωση εφαρμογής στο άρθρο 48 (εξουσίες κρίσης-κατάσταση πολιορκίας).

Κατάργηση ή τροποποίηση του άρθρου 107 στο μέτρο που αφορά την προστασία κεφαλαίων του εξωτερικού- ρήτρα υποτέλειας.

Σχέσεις Βουλής-Κυβέρνησης

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρο 84 παρ.6 σχετικά με την αποδοχή της πρότασης δυσπιστίας που πρέπει να γίνεται αποδεκτή αν εγκριθεί από την σχετική πλειοψηφία των παρόντων.

Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρο 84 παρ. παρ.2 ώστε να μπορεί να υποβάλλεται νέα πρόταση δυσπιστίας μετά την πάροδο τριμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε την προηγούμενη.

Ρητή συνταγματική διάταξη που να απαγορεύει εκποίηση δημόσιας περιουσίας, δημόσιων κοινωνικών αγαθών (νερό κλπ).

Συνταγματική κατοχύρωση του πυρήνα των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ηλίας Γ. Νικολόπουλος

Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου –Υποψήφιος Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ (α΄ μέρος): Γενικά & επιμέρους σχόλια επί των σκόπιμα ασαφών προτάσεων του κ. Πρωθυπουργού.

Οι προτάσεις της ΝΔ: Ένα επικίνδυνο άλμα προς τα πίσω.

Συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων.

1. Η ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας και η άμεση εκλογή του από τους πολίτες ήταν η πρώτη πρόταση που κατέθεσε ο πρωθυπουργός.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Η επαναφορά ημιπροεδρικών στοιχείων από το αρχικό Σύνταγμα του 1975 σε συνδυασμό με την άμεση εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας από το λαό οδηγεί σε ημιπροεδρικό σύστημα που θίγει το σκληρό πυρήνα του πολιτεύματός που είναι προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία (άρθρο 1). Αντίθετα σε ένα πλήρως δημοκρατικό Σύνταγμα που στοχεύει στην ουσιαστική λαϊκή κυριαρχία επιβάλλεται η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του κυρίαρχου λαού-εκλογικού σώματος (θεσμοί λαϊκής νομοθετικής-συνταγματικής πρωτοβουλίας και λαϊκής αρνησικυρίας – λαϊκόVETO ) και όχι η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων μονοπρόσωπων κρατικών οργάνων όπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο λαός δεν πρέπει να εκπροσωπείται ως απών μέχρι τις επόμενες εκλογές όπως συμβαίνει σήμερα ούτε πρέπει να νομιμοποιείται η παρέμβαση του Προέδρου στην εκάστοτε κυβέρνηση που στηρίζεται στη Βουλή με το λαό απόντα όπως με τη προτεινόμενη αναθεώρηση

2. Στο ίδιο πλαίσιο και για την εξυπηρέτηση του ίδιου στόχου, εντάσσονται και οι προτάσεις για ισχυροποίηση των εγγυήσεων για εξάντληση της διάρκειας της κοινοβουλευτικής περιόδου και για καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος με την πρόβλεψη ότι η αλλαγή του θα απαιτεί πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Η ισχυροποίηση των εγγυήσεων για εξάντληση της τετραετίας χωρίς την πρόωρη διάλυση της Βουλής οδηγεί σε ακυβερνησία με συνέπεια διακυβέρνηση της χώρας με κυβερνήσεις που θα διαδέχονται καταψηφιζόμενες, η μία την άλλη μέχρι την εξάντληση της τετραετίας. Η ορθή λειτουργία τού κοινοβουλευτικού συστήματος επιβάλλει τον έλεγχο της κάθε κυβέρνησης από τη Βουλή και όχι την ποδηγέτηση της Βουλής από την κυβέρνηση.

3. Ο πρωθυπουργός πρότεινε ακόμη τη θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος και αντίστοιχου οργανογράμματος με απόφαση των 3/5 της Βουλής.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Υπέρμετρη δέσμευση για την επόμενη κυβέρνηση που έρχεται μετά από νέα λαϊκή ετυμηγορία .Η απερχόμενη Βουλή δεν πρέπει να δεσμεύει την επόμενη στη τήρηση παλαιότερου οργανογράμματος και κυβερνητικού σχήματος.

4. Τη θεσμοθέτηση τριών Μόνιμων Υπηρεσιακών Υφυπουργών (Εξωτερικών, Άμυνας και επί του Προϋπολογισμού) με 5ετή θητεία.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Η πενταετής θητεία τους δεσμεύει κάθε νέα κυβέρνηση που μετά από εκλογές θα αναγκαστεί να συνυπάρξει με αυτούς. Τετραετής θητεία είναι ορθότερη, υπάρχει ήδη πρόβλεψη.

7. Την αναθεώρηση της διάταξης για την  ασυλία των Βουλευτών «γιατί η ασυλία πρέπει να περιορισθεί αποκλειστικά στα όρια της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του κάθε βουλευτή.» και

9. Την κατάργηση των βουλευτικών προνομίων που δεν έχουν σχέση με τα καθήκοντα του Βουλευτή.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Η παραπάνω διατύπωση και η προηγούμενή της υποκρύπτει κατάργηση της ειδικής προστασίας της προσωπικής ελευθερίας του βουλευτή (Άρθρο 62). Οι βουλευτές δεν είναι ατομικά όργανα αλλά όργανα-μέλη ενός άμεσου και συλλογικού οργάνου του κράτους. Η ισοτιμία, η ανεξαρτησία της νομοθετικής εξουσίας πλήττεται καίρια με τη μείωση της ειδικής προστασίας που ισχύει στα περισσότερα κράτη.

13. Να δημιουργηθεί ένα Ειδικό και Μόνιμο Δικαστικό Σώμα, που θα έχει την αποκλειστική ευθύνη να ελέγχει τη συνταγματικότητα με αδιαμφισβήτητο τρόπο. Αυτό «θα επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης και την υλοποίηση των επενδύσεων»

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Έμμεσα αλλά σαφώς προτείνεται η κατάργηση του παρεμπίπτοντος, διάχυτου και κατ’ ένσταση ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων που κρίνεται επιτυχημένος στην Ελλάδα. Η κατάργηση τού ελέγχου θα αποτελέσει πλήγμα στην ανεξαρτησία των δικαστών (νομική ποδηγέτηση δικαστών) αλλά και στα δικαιώματα των διαδίκων να αμύνονται απέναντι σε αντισυνταγματικούς νόμους. Η ενδεχόμενη θεσμοθέτηση Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν πρέπει να τον καταργήσει.

14. Τη θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τη θητεία του Πρωθυπουργού.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Δύσκολα συμβιβάζεται με τη παρεχόμενη και αυτονόητη  δυνατότητα κάθε Βουλής να στηρίζει οποιοδήποτε μέλος ή μη μέλος της ως πρωθυπουργό.

21. Την αναμόρφωση της οικονομικής θεματικής του Συντάγματος. Τη σύνδεση της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με την οικονομική μας ανάπτυξη και την εξασφάλιση της ανάλογης ωφέλειας για το κοινωνικό σύνολο.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Απαράδεκτη και επικίνδυνη συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού, νομιμοποίηση με την προτεινόμενη αναθεώρηση της ρήτρας άρσης κρατικής ασυλίας επί της δημόσιας περιουσίας που υπάρχει στα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις και υποκρυπτόμενη συνταγματική θεσμοθέτηση του «χρυσού κανόνα» του ελλείμματος σε 3^% του ΑΕΠ). Είναι φανερός ο στόχος συνταγματοποίησης των μνημονίων με το οικονομικό Σύνταγμα.

24. Την αναθεώρηση του άρθρου 24 ώστε να γίνει πληρέστερη η προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και η αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων σε βάρος, όχι μόνο της ατομικής ιδιοκτησίας, αλλά και της ίδιας της περιουσίας του Δημοσίου.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Απαράδεκτη υποβάθμιση των περιβαλλοντικών δικαιωμάτων με την επιδιωκόμενη οριοθέτηση των βοσκοτόπων και όχι μόνο.

25. Αναθεώρηση του άρθρου 16, για την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών και μη κερδοσκοπικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων «έτσι ώστε η γνώση να συνδεθεί με την παραγωγή και με την αγορά.» «Δεν μπορεί η Ελλάδα να παραμένει η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συνταγματικά απαγορεύει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Θα πρέπει αυτό να τελειώσει, να το ρίξουμε στο κάλαθο του χθες μια για πάντα» είπε. 

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Ρητή κατάργηση της δημόσιας, δωρεάν και λαϊκής παιδείας που ισχύει και στη Γαλλία από την εποχή της Γαλλικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη του 1789 παρά τον περί αντιθέτου πρωθυπουργικό ισχυρισμό. Ισχυρό κτύπημα στην ανάπτυξη της επιστήμης και στη μετατροπή της σε εφαρμογή που έχει ανάγκη η αγορά.

26. Αναθεώρηση των διατάξεων για τα δημοψηφίσματα, ώστε να προβλέπεται διενέργεια δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Παρά το καθυστερημένο ψήγμα δημοκρατίας παραμένει από τις πρωθυπουργικές διακηρύξεις η παντελής απουσία των θεσμών λαϊκής συμμετοχής-άμεσης δημοκρατίας (λαϊκή νομοθετική και συνταγματική πρωτοβουλία και λαϊκή αρνησικυρία που ολοκληρώνονται με δημοψήφισμα, λαϊκή ανάκληση βουλευτή και δημόσιου λειτουργού όπως και παύση της κυβέρνησης και διάλυση της Βουλής με δημοψήφισμα).

29. Την κατοχύρωση του δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης όλων και της ανεμπόδιστης πρόσβασης στην εργασία τους.

Σχόλια Η. Νικολόπουλου

Περιορισμός του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της συνάθροισης του άρθρου 11 που αντί να διευρυνθεί θα επιχειρηθεί ο περιορισμός του όπως και του συνδικαλιστικού δικαιώματος (βλέπε παραπάνω στοιχείο 15). Τα δικαιώματα ομαδικής δράσης περιορίζονται από τον θεσμοθετημένο νεοφιλελευθερισμό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι τέσσερις ρήτρες των Μνημονίων που διέλυσαν τη Λαϊκή και Εθνική Κυριαρχία

Στις Συμφωνίες Δανεισμού περιλαμβάνονται 4 απαράδεκτοι όροι-ρήτρες που παραβιάζουν το ισχύον Ελληνικό Σύνταγμα, τις θεμελιώδεις αρχές τού Διεθνούς Δικαίου αλλά και του Ευρωπαϊκού.

Αποκορύφωμα ,όμως, παραβίασης των αρχών του Διεθνούς αλλά και του ισχύοντος Συντάγματος (άρθρο 36) αποτελεί η διάταξη του άρθρου Μόνου τού Ν.3847/2010.

Συγκεκριμένα:

1.      Σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ 5 το ελληνικό κράτος παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που απολαύουν το ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία σε όλες τις νομικές διαδικασίες σε σχέση με τη σύμβαση στις οποίες περιλαμβάνονται χωρίς περιορισμούς η κατάσχεση, η αναστολή εκτέλεσης, η άσκηση αγωγής ,η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης και κάθε δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή αν δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο. Επίσης, στην απαράδεκτη γνωμοδότηση των δύο νομικών συμβούλων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ορίζεται αυτολεξεί: «Ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο». Εδώ έχει απαλειφθεί η ανύπαρκτη στο ελληνικό δίκαιο έννοια του αναγκαστικού νόμου ως νομικού όρου.

2.      Ο όρος απαγόρευσης από τον δανειολήπτη της ένστασης συμψηφισμού. Αποφυγή συμψηφισμού τού κατοχικού δανείου και των πολεμικών επανορθώσεων από τη Γερμανία.

3.      Η δυνατότητα εκχώρησης από τους δανειστές της απαιτήσεώς τους σε τρίτη χώρα.

4.      Η ρήτρα εφαρμογής του αγγλικού δικαίου ώστε να αδυνατεί το ελληνικό κράτος να παρέμβει στο τρόπο αποπληρωμής των ομολόγων όπως θα μπορούσε να το κάνει εφαρμόζοντας το ελληνικό δίκαιο τού οποίου καταργείται η ισχύς. Είναι χαρακτηριστικό ότι το εκδοθέν ομόλογο των 3 δις από τη κυβέρνηση Σαμαρά είναι το πιο εγγυημένο και εξασφαλισμένης αποπληρωμής ομόλογο λόγω της ρήτρας τού αγγλικού δικαίου και της πενταετούς αποπληρωμής του.

Η σημαντικότερη, όμως, παραβίαση του ελληνικού Συντάγματος αφορά το άρθρο ΜΟΝΟ παράγραφος 9 του Ν.3847/2010 που μετατρέπει τη Βουλή σε λέσχη συζητήσεων στερώντας της την αρμοδιότητα ψήφισης κυρωτικού νόμου.

Συγκεκριμένα, ορίζεται ότι «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις τού προηγούμενου εδαφίου εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».

Όλα αυτά κατά πρόδηλη παράβαση του άρθρου 36 παρ 2 του ισχύοντος Συντάγματός μας που επιβάλλει την κύρωσή τους με νόμο. Προκύπτει άμεση ευθύνη και του Προέδρου της Δημοκρατίας για την έκδοση του Ν.3847/10 και τη μη άσκηση του δικαιώματός του αναπομπής.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σημαίες

Τα δύο προτάγματα κάθε έμφρονος Έλληνα πολίτη και ψηφοφόρου σε αυτές τις Ευρωεκλογές θα πρέπει να είναι

Πηγαίνω να ψηφίσω,

και

Ψηφίζω Γλέζο.

Επειδή χρειάζομαι Σημαία.

Επειδή θέλω μπροστάρη.

Επειδή τιμώ το Παρελθόν μου.

Επειδή διασφαλίζω το Μέλλον μου.

Αν απαξιώσουμε το θεσμό των Ευρωεκλογών με την αποχή, αφήνουμε άλλους να αποφασίσουν για μας, ερήμην μας.

Δεν πρέπει να συμβεί.

Μπορεί τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να μη μας δείχνουν τις εικόνες των δρόμων της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας ή της Δανίας, αλλά – ρωτήστε μετανάστες φίλους σας και θα με επιβεβαιώσουν – υπάρχει φτώχεια κι εξαθλίωση πέραν πάσης λογικής. Υπάρχει αδιαφορία για το συνάνθρωπο και αφανισμός κάθε έννοιας αλληλεγγύης. Υπάρχει βουβή, αμέτοχη μάζα, η οποία στρέφεται στην αποχή. Υπάρχει και ο φτωχός νότος.

Είμαστε πολιτικά όντα, διαλέγουμε αυτούς που θα μας κυβερνήσουν.

Είμαστε πολιτικά όντα, διαλέγουμε τους καθοδηγητές μας.

Είμαστε Έλληνες στην Ενωμένη Ευρώπη.

Είμαστε μέρος τού όλου, όχι μάζα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες ψηφίζουν όσοι πληρώνονται από τους υποψηφίους. Όχι όλοι, ώστε κάποιοι να νιώθουν εκλεκτοί και κάποιοι να παραμένουν στο σκοτάδι.

Στην Ευρώπη διοικούνται οι πολλοί από τους λίγους, επειδή οι πολλοί επιλέγουν την απαξίωση μέσω της αποχής.

Απαξιώνεις τον αφέντη σου, επειδή δεν είπες όχι, ή τον επικροτείς;

Γιατί είναι ο Μανώλης σήμερα υποψήφιος Ευρωβουλευτής;

Γιατί είμαι εγώ;

Επειδή αρνείται να αποδεχθεί το προδιαγεγραμμένο μέλλον.

Επειδή επιμένει να διεκδικεί αυτό που οφείλεται σε όλους μας.

Επειδή, εφ’ όσον το κερδίσει, θα το έχει κερδίσει για όλους μας.

Επειδή, εφ’ όσον επιτύχει, θα μας έχει σώσει όλους.

Έχει άλλο λόγο ένας ήρωας σαν κι εκείνον;

Χρειάζεται άλλο λόγο;

Ο Μανώλης, μόλις στα 18 του έκανε υπερήφανο κάθε Ελληνίδα και Έλληνα, εντός και εκτός Ελλάδας, όταν με τον Σάντα κατέβασαν από τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης -σύμβολο Δημοκρατίας ανά τους αιώνες- την Γερμανική κατοχική σημαία.

Σήμερα, με τα 92 έτη ιστορίας στην πλάτη και την δύναμη των αγώνων του, φτάνει η ώρα να ολοκληρώσει την αποστολή του.

Φτάνει η ώρα να σηκώσει την Ελληνική σημαία στην Ευρώπη διεκδικώντας, ως προσωποποίηση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και στο όνομα όλων μας, το δίκαιο αίτημα της αποπληρωμής των γερμανικών οφειλών προς την Χώρας μας.

Για να επιτύχουμε πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε λίγοι, ότι δεν είμαστε απελπισμένοι, ότι δεν είμαστε αναχωρητές.

Πρέπει να εξηγήσουμε στους άλλους λαούς της Ευρώπης τι εννοούμε, όταν λέμε ότι αντέχουμε ακόμη.

Δεν αρκούν τα ευχολόγια.

Στις Συμφωνίες Δανεισμού περιλαμβάνεται η απαράδεκτη ρήτρα – όρος, που παραβιάζει το ισχύον Ελληνικό Σύνταγμα αλλά και τις θεμελιώδεις αρχές τού Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, της απαγόρευσης από τον δανειολήπτη της ένστασης συμψηφισμού.

Δεν επιτρέπεται, δηλαδή, να πεις στην Γερμανία ότι θα πληρώσουμε ως Χώρα αυτά που χρωστάμε εφόσον γίνει συμψηφισμός με το κατοχικό δάνειο. Γι’ αυτό επιβάλλεται καταγγελία της ρήτρας απαγόρευσης συμψηφισμού.

Η διοικούσα Ευρώπη μάς κοιτά και ελέγχει τις αντιδράσεις μας.

Ας μη δώσουμε άλλα δικαιώματα.

Σε αυτές τις Ευρωεκλογές λέω όχι στον αφέντη που δε διάλεξα.

Σε αυτές τις Ευρωεκλογές συμμετέχω.

Σε αυτές τις Ευρωεκλογές ψηφίζω.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Ηλίας Νικολόπουλος στην εκπομπή των Χασαπόπουλου – Αναγνωστάκη

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και υποψήφιος ευρωβουλευτής τού ΣΥΡΙΖΑ, Ηλίας Νικολόπουλος παραβρέθηκε στην εκπομπή των Χασαπόπουλου – Αναγνωστάκη της 4^ης Μαΐου 2014 στο MEGA όπου, μεταξύ άλλων, ανέφερε και τα εξής:

Από το 2010 με το νόμο 3847 στην ουσία καταργήθηκε η Βουλή και από εκεί ενός κακού μύρια έπονται… Ποιος είναι ο νόμος; Άρθρο μόνο… Ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκε στην ελληνική πραγματικότητα το άρθρο μόνο και έλεγε ότι ο υπουργός Οικονομίας, ό,τι υπογράφει στο εξωτερικό, δεσμεύει τη χώρα και ότι η δέσμευση αυτή ανακοινώνεται στη Βουλή. Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε με την πλειοψηφία. Η πλειοψηφία τον πέρασε, κατήργησε το Σύνταγμα και το άρθρο 36. Έχουν ευθύνη και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και όσοι τον ψήφισαν. Από εκεί έγιναν ορισμένες φοβερές μεταβολές.

Η υποβάθμιση του Κοινοβουλίου ήταν σκόπιμη από την αρχή, ώστε να περάσει το πυραμιδοειδές σύστημα απ΄ τους δανειστές, χωρίς να μπορέσει το Κοινοβούλιο να αντιδράσει. Είναι απλό. Η καταστροφή που έγινε στη χώρα με τη μείωση της ορθής λειτουργίας του πολιτεύματος ήταν κάτι το πρωτοφανές.

Το κράτος έπρεπε να κρατήσει την λαϊκή κυριαρχία σύμφωνα με το άρθρο 1 και 2 του Συντάγματος. Δεν την κράτησε και ούτε αποδόθηκαν ευθύνες στις κυβερνήσεις που έκαναν αυτή τη διαδικασία. Βγήκαμε εκτός πολιτεύματος με τις παραβιάσεις που έγιναν απ΄ το 2000.

Είναι σαφές ότι αν εξακολουθήσει να παραβιάζεται το Σύνταγμα (από τις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) θα υποταγούμε στα μνημόνια και στην υποχώρηση της λαϊκής κυριαρχίας. Θα τα δεχτούμε και θα συζητάμε για υπολεπτομέρειες, χωρίς να καταγγέλλονται οι ρήτρες που παγίδευσαν τη χώρα;

Α΄ Μέρος:

http://tinyurl.com/o5orm4o

Β΄ Μέρος:

http://tinyurl.com/pxqw9qc

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι 15.000 ομολογιούχοι και η επιζήμια πολιτική εις βάρος τους

Οι αποφάσεις των Ελληνικών Δικαστηρίων και ιδιαίτερα του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου (Συμβούλιο της Επικρατείας) που με τις αποφάσεις 1116 και 1117/2014) έκρινε συνταγματικό, νόμιμο και σύμφωνο με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) το «κούρεμα» (PSI) των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου το Μάρτιο του 2012, είναι σεβαστές. Όμως είναι επίσης σεβαστό και ανεπίδεκτο απαλλοτρίωσης το δικαίωμα των πολιτών στην κριτική και στην ισότητα μεταχείρισης από την εκάστοτε εξουσία.

Οι 15 περίπου χιλιάδες ομολογιούχοι - φυσικά πρόσωπα, πλην αυτών που αυτοχειριάστηκαν λόγω απελπισίας, που έχασαν τις νομίμως κτηθείσες περιουσίες τους και συχνότατα το μόχθο μιας ζωής, έχουν κάθε δικαίωμα να εγκαλούν το ελληνικό δημόσιο στην ολότητά του για αθέτηση υποχρεώσεων και παραπλάνηση, όπως επίσης να προσβλέπουν σε ευρωπαϊκές διαδικασίες (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση της ΕΣΔΑ) για την άρση της εξωφρενικής εναντίον τους αδικίας.

Οι ίδιοι έχουν δικαίωμα να θέσουν το ζήτημά τους ενώπιον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και των αντίστοιχων πολιτικών δυνάμεων, ως αντιπροσωπευτικά θύματα βάναυσης προσβολής της θεμελιώδους αρχής της ισότητας και ίσης μεταχείρισης, τα οποία επωμίσθηκαν έναν δυσανάλογο και υπερδιογκωμένο ρόλο στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Η λογική των επιλεκτικών απαλλοτριώσεων αφενός και αφετέρου της επιλεκτικής μεταχείρισης του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, δεν υπηρετεί καμιά απολύτως έννοια Δικαίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε έχει ήδη θέσει σχέδια άμεσης αποκατάστασης των ομολογιούχων, τα οποία υπηρετούν την μακροπρόθεσμη αξιοπιστία των αποφάσεων της πολιτικής εξουσίας. Συγκεκριμένα, με το Δελτίο Τύπου της 7.4.14, εκθέτει μια ρεαλιστική διαδικασία αποζημίωσης των ομολογιούχων-φυσικών προσώπων, λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες οικονομικές δυνατότητες, με έκδοση νέων ομολόγων ειδικού σκοπού, τα οποία θα αποκαθιστούν τις απώλειες που έχουν υποστεί.

Από την πρώτη στιγμή σταθήκαμε στο πλευρό των χιλιάδων ομολογιούχων και ως υποψήφιος ευρωβουλευτής δηλώνω την συμμετοχή μου στον αγώνα για τη δικαίωσή τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).

Ο αγώνας να δικαιωθεί.

Διαβάστε Περισσότερα »

Φωτοβολταϊκά: H μεγάλη εξαπάτηση των συμπολιτών μας από το ΥΠΕΚΑ

Η αθέτηση υποσχέσεων και ουσιαστικά η εγγραφή υποθηκών πάνω σε περιουσίες πολιτών, αποτελούν χαρακτηριστικά της μνημονιακής πολιτικής και της πλήρους υποταγής της κυβέρνησης «στη φωνή των κυρίων» της.

Στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών στέγης, το ΥΠΕΚΑ έκανε προ καιρού εκστρατεία για να πείσει τους πολίτες για το ενεργειακώς αυτονόητο με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας και για την μικρή ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος. 36.000 νοικοκυριά πείσθηκαν να παραχωρήσουν ιδιόκτητες επιφάνειες για τη παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, που δεν θα είχε περιβαλλοντικές επιπτώσεις και θα ήταν προς όφελος της ελληνικής οικονομίας και της ποιότητας ζωής.

Σήμερα η προοπτική αυτή διαψεύδεται, το ΥΠΕΚΑ αποδεικνύεται «χορηγός» των μεγάλων συγκροτημάτων παραγωγής ενέργειας ενώ από την άλλη πλευρά παραβιάζει μονομερώς τα αρχικώς συμφωνηθέντα με τους ιδιοκτήτες σπιτιών: μειώνει την τιμή της προσφερόμενης από τους ιδιοκτήτες κιλοβατώρας κατά     30-40% και γενικά ακυρώνει την αρχική υπόσχεση και συμφωνία περί «εγγυημένης τιμής». Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν πλέον την de facto κατάληψη των στεγών τους από εγκαταστάσεις που προσφέρουν στους ίδιους ελάχιστα και δεσμεύουν το χώρο τους για μια 25ετία. Μια άλλη αθλιότητα προστίθεται στις αθλιότητες που ζούμε σήμερα.

Η νέα παρασπονδία της μνημονιακής εξουσίας, δείχνει καθαρά την αδιαφορία της για τη δημιουργία ενός πιλοτικού ενεργειακού υποδείγματος, που θα ενέπνεε ευρύτερες πρακτικές και θα συνέβαλε αποφασιστικά στον ενεργειακό εφοδιασμό της χώρας και στη βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου.

Μαζί με όλους τους πολίτες που συνεισφέρουν στον δίκαιο αγώνα των κατόχων φωτοβολταϊκών στέγης, δηλώνω κι εγώ τη συστράτευσή μου στις όποιες νομικές και πολιτικές ενέργειες ασκηθούν, σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η μάχη εναντίον της εγχώριας και ξένης κλεπτοκρατίας πρέπει να ενταθεί και ο αγώνας να δικαιωθεί.

Διαβάστε Περισσότερα »